top of page

Gerçekten Helalleşiyor Muyuz?

Güncelleme tarihi: 20 Mar 2023

Depremin 40. günü. Hala enkazlar duruyor, hala cenaze bekleyenler bir umut, en azından cenazelerini bekliyorlar. Görünen acı tablonun vahimliğinden bihaber, dünya dönmeye devam ederken normalleşmenin de yavaş yavaş izlerini görmeye başlıyoruz. 40. gün, Hatay deprem sonrası kaybın en acı şekilde yaşandığı illerden biri. Dün bu 40. günde biz Samandağ kadınları olarak mor şallarımızı taktık sokaklara döküldük.


Samandağ, Hatay, Kadın Yürüyüşü

Enkazlardan geçilmeyen sokaklara doğru adım attık. Klasik bir cenaze uğurlaması yaptık, fakat bizim hüznümüz bu sefer isyanımız oldu. Reyhanlar ve bahhur eşliğinde bağırdık kadınlar olarak, bir nebze adalet aramayı umarak. "Helalleşmek yok, affetmek yok, unutmak yok!" dedik bağırarak.




Ana dilimizle de "Buradayız, gitmeyeceğiz!" dedik. Bizi buradan göndermeye çalışan binlerce insana isyan ederek adalet arayışımızı duyurmaya çalıştık.


Samandağ, Deprem, Bina, Kadın, Meşale

Beraber yürüdük, beraber bağırdık ve hakkımızı aradık.


Afet değil katliam, Samandağ, Hatay

Sadece Hatay için değil, depremin yaşandığı Kahramanmaraş, Gaziantep, Şanlıurfa, Diyarbakır, Adana, Adıyaman, Osmaniye, Kilis, Malatya ve Elazığ illeri için de yürüdük. Kadınlarımızın haklarını aradık. Beraber dayanışma içinde toplandık ve seslerimizi yükselttik. Yardımsız, terk edilen bir şehir olarak anılıyor Hatay. Ölen binlerce kardeşimizin, komşumuzun göz göre göre yalnız kalmasını kaldıramıyoruz. Durumların görünenden vahim olduğunu anlatmak için bir şey yapamıyoruz.


Deprem, hasarlı bina, yürüyüş, Hatay


Yardımsız bırakılan her can için sesimizi çıkardık. Kaderimize terk edildik. Yine de "Sesimi duyan var mı?" diye bağıranlara biz, halkımız ses verdik. Biz artık daha güçlüyüz. Hüznümüz ve acımız bizim isyanımız oldu. Kadınlar olarak biz kaldıracağız ayağa. Halkımızı, toplumumuzu, çocuklarımızı, hayvanlarımızı biz savunacağız. Unutturmaya çalışanlara karşı geleceğiz.



Ceylan, Verda, Gamze, Hatay, samandağ

Hüznümüzü 40. gün dökmek mi daha acı yoksa hala kaderimize terk ediliyor olmak mı? Umutsuzca hala cenaze beklemek mi daha kötü yoksa sesimizi duyuramamak mı? Neyi düşüneceğiz? Kendi canımızı mı yoksa hayatta kalan son ailemizi mi? Sahipsiz kalmayacağımız zamanları dilemek, insanlığımızın ne kadar azaldığını kanıtlıyor sanırım. Beraber daha güzel günlere demekten başka çaremiz yok. Hakkımızı helal etmiyoruz.



Fotoğraflar: İris Eryılmaz

56 görüntüleme0 yorum

İlgili Yazılar

Hepsini Gör

Kommentare

Mit 0 von 5 Sternen bewertet.
Noch keine Ratings

Rating hinzufügen
bottom of page